به گزارش رصد مراغا به نقل از فارس از گرگان، شهلا پورکاظمی ظهر امروز در همایش ملی جمعیت که در تالار فخرالدین اسعد گرگانی برگزار شد، اظهار کرد: سیاست‌های جمعیتی جامعه‌نگر بوده و سیاست‌های کلی جمعیت به باروری، مرگ و میر، مهاجرت و هویت ایرانی اسلامی پرداخته اما بعد از گذشت دو سال این سیاست در حد برنامه‌های آموزشی باقی مانده است.

وی تصریح کرد: تغییرات جمعیت باید به طور مداوم مطالعه و دورنمای تحولات جمعیتی ترسیم شود و یکی از مهم‌ترین برنامه‌ها در اجرای این امر ایجاد هماهنگی و تعادل بین نرخ رشد جمعیت و آهنگ رشد تولید ملی به طوری که اندازه جمعیت و تعداد افراد آن در حال و آینده از حد معینی که با منابع و امکانات کشور تطابق دارد تجاوز نکند.

پورکاظمی ادامه داد: بازتوزیع فضایی و جغرافیایی جمعیت با توجه به توان زیست محیطی مناطق مختلف و نیاز نسبی آنها به نیروی کار باید در دورنمای تحولات جمعیتی لحاظ شود.

جمعیت‌شناس کشور بیان کرد: سیاست‌های جمعیتی دارای دو بعد کیفی و کمی هستند که در بعد کیفی موضوعاتی چون تندرستی جمعیت، نظارت بر امر ازدواج، بهبود کیفیت آموزشی و ایجاد فرصت شغلی و در بعد کمی اتخاذ تدابیر برای ازدیاد و یا کاهش جمعیت و ابعاد شهرها در نظر گرفته می‌شود.

جمعیت در ایران مدت‌ها مغفول مانده بود

پورکاظمی‌ با بیان اینکه جمعیت زیربنای هر نوع برنامه‌ریزی در کشور است، افزود: به طور کلی بسیاری از کشورها در حالت عدم تعادل جمعیتی قرار دارند و جمعیت در ایران مدت‌ها مغفول مانده بود.

وی ادامه داد: ساختار کلی جمعیت مانند یک اندام‌واره است که باید بین تمام بخش‌های آن نوعی تعادل و پویایی تجدید شونده برقرار شود در واقع تغییرات جمعیتی علاوه بر اینکه از پارامترهای جمعیتی ناشی می‌شوند از عوامل اقتصادی و اجتماعی نیز محسوب می‌شوند.

عضو هیأت علمی دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: جوامع امروزی شاهد دو مرحله گذار جمعیتی هستند مرحله‌ گذار جمعیتی اول که مرگ و میر در آن بالا و باروری نیز از میزان مرگ و میر بالاتر است و مهم‌ترین چالش‌های گذار جمعیتی اول رشد انفجاری جمعیت کشورها، افزایش جمعیت زیر ۱۵ سال و بار تکفل ناشی از آن، افزایش نیاز بهداشتی به ویژه نیاز کودکان و مادران، افزایش جمعیت متقاضی آموزش عمومی و اهمیت پیدا کردن خدمات تنظیم خانواده و کنترل موالید است.

وی یادآوری کرد: در ایران طبق آخرین سرشماری میزان موالید ۱۸ در هزار و میزان مرگ و میر ۶ در هزار است و زمانی که تفاوت به صفر برسد وارد گذار جمعیتی دوم خواهیم شد که در این مرحله میزان باروری کمتر از مرگ و میر است.

پورکاظمی با اشاره  به پیامدهای گذار جمعیتی دوم گفت: پایین آمدن میزان ازدواج، افزایش طلاق، افزایش سن ازدواج و افزایش زوج زیستی از جمله پیامدهای گذار جمعیتی دوم محسوب می‌شود که نتیجه آن کاهش میزان باروری در جوامع است.